بكر

I.
met woede trap ik
een beetje stof uit de rots
die zwijgt alleen maar
-
II.
die oude vijver
zal steeds rimpelloos worden
en telkens weer stil
-
III.
rotsen onder ‘t stof
dan valt er zomer regen
al het stof spoelt weg
-
IV.
ik : die rechte klank
die scherp, als sterk lichtend zwaard
in mijn lichaam steekt
-
V.
nacht in het water
de nacht lag in het water
de zon kwam niet op
-
VI.
langs deze oever
log houtblok tegen botten
en resten drijven
-
VII.
we openen ons
wat een oog het is oorlog
we horen elkaar