بكر

GAST (komt binnen, hij heeft bagage op zijn rug en draagt een groot stuk van een sparreboom in zijn armen, hij is compleet uitgeput, schuw en voorzichtig loopt hij langs het publiek, steeds dicht bij de muren, vanuit de schaduw spiedend, daarbij vallen nog steeds dingen om, hij ziet de VROUWE nog niet)

ENSEMBLE houdt ongelijkmatig op met spelen daar de zangers niet meer zingen
stilte
GAST legt uitgeput de spar op de grond, zet aarzelend applaus in, kort en onzeker
mooi
stilte
er stond een klein deurtje open
hij wijst naar achter, alles steeds uitgeput
vandaar
stilte
WACHTERS
vandaar
GAST
ja
zwijgt, pakt de spar weer in zijn armen
ik zag uw huis al vanuit de verte
en dat er licht brandde
ik hoorde muziek
zwijgt en luisterd
dit is het eerste bewoonde huis dat ik hier tegen kom
stilte
d’r is hier verder helemaal niets hm
helemaal niets in de wijde omtrekken
behalve dit grote-
zwijgt de spar wordt weer neergelegd en hij komt even op adem
hier
buiten aan uw muren
bleef ik eerst een tijd staan luisteren
er stonden allemaal dieren
hier tegen de buitenmuren aangedrukt
best veel
toen zag ik ineens
zo net eigenlijk
dat er een kleine deur op een kiertje stond
eerst heb ik geklopt
heel zachtjes
toen iets harder maar ik wilde uw concert niet storen
vandaar
maar al die dieren
dat zijn er nogal veel eigenlijk
zijn die van u
ze staan d’r zo alleen en buiten
‘t wordt steeds kouder
buiten
WACHTER III
de dieren komen niet binnen hier
GAST
en omdat het steeds kouder werd
ik bedoel echt kouder
daarom ben ik maar naar binnen gegaan
in een van de gangen
daar was het ook nog best donker en een beetje koud
het spijt me dat ik hier zomaar en zo ineens binnen kom vallen
korte stilte
ik bedoel u was toch bezig nietwaar
ziet weer het publiek zitten, pakt spar weer op
kan ik hier ook een beetje meeluisteren
WACHTERS komen zwijgend rustig en gelijkmatig op de GAST af
GAST kijkt
u heeft een bijeenkomst
is het feest
vergeef me ik dat ik zomaar vraag
een bruiloft misschien
of een-
zwijgt even
is er iets aan de hand

zwijgt
d’r is iets aan de hand
nietwaar
WACHTERS stellen zich op rondom de GAST nog steeds hem naderend
GAST
ik stoor vast heel erg maar kan ik hier even zitten
vindt u het goed dat ik hier even binnen blijf
duwt de spar in de richting van een naderende WACHTER
hier
dat is voor u
korte stilte
bij wijze van geschenk
korte stilte
voor de gastvrijheid en al
WACHTER III
wat is het
GAST zwijgt even
vond ik ergens
afgetrokken door een rukwind
denk ik
houdt de spar even in de lucht voorzoveer dat gaat
dat hield me tot nu toe bijster warm als ik sliep
al wist ik niet dat het zo koud kon worden
ik bedoel zou worden
daar had ik niet zo mee gerekend moet ik zeggen
ook niet qua kleding
vandaar
WACHTERS
vandaar
WACHTER II
is u een houtvester misschien
WACHTER I tot II
dit is er geen
geen houtvester in iedergeval
tot GAST
bent u aan het jagen geslagen
zo een beetje
op onze terreinen
in de zin van
u stroopt hier toch niet zomaar in de rondte
GAST tussen WACHTER I en II door
ik ben een reis begonnen
´n tijdje terug
en ik reis nog steeds
WACHTER II tot I
hij ruikt wel naar de dieren
zeer dierlijk zelfs
GAST tussen WACHTER I en II door
ik ben op doorreis
en nu te voet
als tourist eigenijk
al een hele tijd alleen maar lopen
WACHTER I
precies maar niet naar de onze
WACHTER II
nóg niet naar de onze
zou ik zo willen zeggen
WACHTER I
heel goed
heel goed
nog niet
GAST dwars door WACHTER I gesproken
het is gewoon een hele lange tocht te voet
WACHER I
en dan vragen wij ons natuurlijk af
voor hoe lang dan
voor hoe lang ruikt hij nog niet naar onze dieren
[einde fragment-versie#06]

all right remain with F. J. de Backere | Amsterdam | 2007