bewust maakten we allemaal de jaarwisseling mee
we waren naar de Waag gelopen
midden op het plein stond Marieken uit bronze
op een sokkel met een mandje om haar arm
op de sokkel stonden woorden over god en de duivel
het deed me denken aan Faust
het hopeloos roepen om iets
een tijdje stonden we bij het beeld te wachten
zodat we de kerktoren goed konden zien
vele eeuwen eerder was Marieken hier door Moenen de lucht in getilt
en weer neer gesmeten op straat
op een blauwe steen
zeggen ze
en ze had het
goddank
overleefd
daarna begon voor haar de lange inwijding van het leven
inmiddels wezen de wijzers van de kerktoren allebei precies
naar het gouden kruis
boven op de torentop
en het nieuwe jaar was begonnen